Rendez-vous by Esther Verhoef

Author:Esther Verhoef [Verhoef, Esther]
Format: epub
Tags: Man-woman relationships, Nederlands
ISBN: 9789041410252
Publisher: Anthos
Published: 2006-07-15T12:16:48.154000+00:00

'Ik voel me nog steeds niet lekker,' zei ik mat.

De telefoon ging.

'Zó laat nog?' bromde Eric. Hij graaide naar de hoorn.

Mijn horloge gaf aan dat het half twaalf was.

Ik hoorde hoe Eric zijn naam noemde, en nog eens. Daarna een paar keer 'hallo' zei, en toen ophing.

Ik keek hem vragend aan. Eric trok zijn wenkbrauwen op. 'Niets. Verkeerd verbonden denk ik...' Daarna grijnsde hij naar me en sloeg me vriendschappelijk tegen mijn billen. 'Of het is je vriendje.'

Ik mompelde iets en draaide me om naar het gasstel. Mijn bloeddruk nam toe, mijn vingers trilden terwijl ik zocht naar een theezakje. Michel had ons nummer niet. Het stond nog in geen enkel telefoonboek.

De enige die ons nummer had en die ik ervoor aanzag om op dit tijdstip nog te bellen, was Peter.

De betegelde gang in het cellenblok lijkt me in te sluiten. Felle tl- verlichting, metalen deuren met schuiven op ooghoogte.

Ik hoor iemand schreeuwen. De politieman die me meevoert, slaat er geen acht op.

Achter ons bonkt iemand onophoudelijk op een celdeur.

Aan het einde van de gang zit een traliedeur. Er staat een andere politieman achter. Een geweer bungelt op zijn rug.

De paniek keert in volle hevigheid terug. Mijn hartslag lijkt te accelereren. Mijn mond wordt droog.

De politieman achter de traliedeur bekijkt me van top tot teen, wisselt een blik van verstandhouding met mijn cipier en opent de deur. We komen in een felverlichte tussenruimte, met een systeemplafond en vaalbeige muren. Achter ons bonkt nog steeds iemand in een vast ritme op een celdeur. Het geluid sterft weg als we links afslaan. Een gang met linoleum op de vloer, prikborden en roosters.

Ik heb hier gisterochtend gelopen, dat kan niet anders, maar ik kan me er niets meer van herinneren. Ik zet de ene voet voor de andere. Het is net of ik zweef, of alsof ik op kussens loop. Mijn hart beukt ongecontroleerd achter mijn ribben.

Ze gaan me verhoren. Nu gaat het gebeuren.

Ik ruik koffie. Mijn gezicht vertrekt. De geur is walgelijk. Ik kokhals. De zenuwen hebben mijn hele lichaam ontregeld.

De politieman stopt bij een deur aan de rechterzijde. Hij opent hem en maakt een korte, dwingende hoofdbeweging.

Ik loop langs hem heen de ruimte in.Dinsdagochtend, kwart voor twaalf. Twee zuurkoolschotels kregen i n de oven een knapperig korstje. Ik had een bodywarmer over mij n trui aangetrokken, maar nog liep ik te rillen van de kou. Het leek wel of de muren vorst uitademden.

Peter was aan het werk, boven. Ik hoorde zijn stem boven het kabaal van de tegelsnijder uit. Zijn aanwezigheid maakte me enorm nerveus. Na de confrontatie van gisteren kon ik alleen maar raden naar wat hij vandaag in petto had.

Mijn handen trilden al dagen. Ik reageerde kortaf op de kinderen en verontschuldigde me daarna uitgebreid bij hen. Eten lukte bijna niet. Ik was kilos kwijtgeraakt.

'Jongens, éten - manger\' riep ik naar boven, toen ik het ratelen van de tegelsnijmachine even hoorde verstommen.

Bevestigende kreten van boven, samen met witte stofdeeltjes, die als motregen neerdwarrelden in de hal.

Ik nam twee handdoeken en zette de dampende, gloeiend hete schalen op tafel.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.